Złość, agresja i przemoc wśród dzieci i młodzieży

Co to jest złość?

  • Jest to uczucie.
  • Nie mamy wpływu na to czy się pojawi, czy nie.
  • Złość przynosi różne skutki w zależności od podjętego pod jej wpływem zachowania, które może być agresywne lub nie.

Co to jest agresja?

  • Jest to zachowanie.
  • Niesie ze sobą zamiar skrzywdzenia, wyrządzenia szkody.
  • Jest skierowana przeciw komuś.
  • Cechuje ją równowaga sił.

Definicja agresji

Każde zamierzone działanie mające na celu wyrządzenie komuś lub czemuś szkody, straty, bólu. To zniszczenie, poniżenie, wzgarda. To zachowanie.

Co to jest przemoc?

  • Jest to zachowanie.
  • Niesie ze sobą zamiar skrzywdzenia, wyrządzenia szkody.
  • Jest skierowana przeciw komuś lub czemuś.
  • Cechuje ją nierównowaga sił.

Rodzaje przemocy:

  • przemoc fizyczna:
    • bicie,
    • kopanie,
    • opluwanie,
    • szarpanie,
    • niszczenie rzeczy,
    • zamykanie w pomieszczeniu,
    • wyłudzanie pieniędzy,
    • okradanie,
  • przemoc słowna:
    • przezywanie,
    • wyśmiewanie,
    • grożenie,
    • obgadywanie,
    • poniżanie,
    • szantażowanie,
  • przemoc bez słów i kontaktu fizycznego:
    • wrogie miny i gesty,
    • izolowanie.

WYŚMIEWANIE LUB IZOLOWANIE
MOGĄ BYC CZASEM BARDZIEJ BOLESNE, NIŻ BICIE,
CHOCIAŻ WIELE OSÓB NIE POKAZUJE, ŻE CIERPI

Cechy chrakterystyczne sprawcy przemocy:

  • zwykle ma kłopoty z przestrzeganiem norm, zasad przyjętych w szkole,
  • nie panuje nad pojawiającym się uczuciem złości,
  • jest konfliktowy, kłótliwy,
  • grozi i zaczepia innych przezwiskami, obrażaniem, obmawianiem, ośmieszaniem, złym mówieniem o rodzicach.

Co jest ważne, żeby w naszej szkole było mniej agresji i przemowcy?

Złość, agresja, przemoc
  • Ważne jest umieć rozpoznawać w sobie uczucie złości i je kontrolować.
  • Ważne jest umieć szukać pokojowych sposobów rozwiązania problemów.
  • Ważne jest by wszyscy uczniowie przestrzegali norm i zasad postępowania obowiązujących w szkole.

NIE STÓJ OBOJĘTNIE,
REAGUJ GDY WIDZISZ AGRESJĘ
I PRZEMOC

Sposób radzenia sobie ze złością, agresją i przemocą

  • Spróbuj ignorować to, co mówią sprawcy, udawaj, że cię to wcale nie obchodzi. Nie pokazuj, że jesteś smutny lub zły. Twoje zdenerwowanie sprawia im satysfakcję i zachęca do dalszego atakowania.
  • Staraj się wyglądać na pewnego siebie — chodź wyprostowany (plecy proste, podniesiona głowa). Możesz ćwiczyć taką postawę w domu, przed lustrem. Pamiętaj, że sprawcy poszukują uczniów wyglądających na takich, którzy się przestraszą i nie obronią.
  • Ćwicz swój łos — odpowiadaj pewnym i mocnym głosem, postaraj się patrzeć sprawcom w. Często osoby w twojej sytuacji mówią cicho i nieśmiało, a to może zachęcać sprawców do dalszego zaczepiania.
  • Jeśli ci dokuczają — najlepiej odejdź. Nie przejmuj się, co o tobie pomyślą. Pamiętaj, im dłużej będziesz stał i słuchał tym większą zabawę będą mieli sprawcy.
  • Miej przygotowaną odpowiedź np.: Dziewczyny, nie macie nic innego do roboty?, To nie jest w porządku wyśmiewać się z kogoś, Możesz sobie mówić co chcesz, mnie to nie obchodzi.
  • Powiedz krótko i stanowczo, że się nie zgadzasz na takie traktowanie np.: Nie mów tak do mnie, Nie zgadzam się, Nie nazywam się tak.
  • Złość, agresja, przemoc
  • Spróbuj być dowcipny. Poczucie humoru jest często najlepszą bronią na agresję. Jeśli potrafisz śmiać się w takiej sytuacji, sprawcy widzą, że się niczym nie przejmujesz. Prawdopodobnie zostawią cię wtedy w spokoju. Poćwicz takie odpowiedzi w domu.
  • Złość, agresja, przemoc
  • Spróbuj zaskoczyć sprawców. Zrób coś, co zbije ich z tropu, zdziwi np. udawaj, że nie dosłyszysz (Co mówicie? Głośniej. Ale, że co ja robię? Nic nie słyszę. itd.); upozoruj, że mdlejesz (Chłopaki, kręci mi się w głowie od tego przezywania, chyba zemdleję); może zmień temat (Widzieliście nową wersję Warhammera?) itp.
  • Powiedz o tym swojemu przyjacielowi lub dobremu koledze/koleżance. Będziesz czuł się o wiele lepiej, gdy podzielisz się swoim zmartwieniem. Poproś o pomoc i radę. Czasem wystarczy wspólne spędzanie czasu na przerwach. Sprawcy częściej atakują pojedynczych uczniów.
  • Poradź się rodziców lub kogoś bliskiego. Opowiedz im o swoim kłopocie. Dorośli mają różne, sprytne pomysły, jak rozwiązać taki problem. Warto skorzystać z ich wiedzy.

JEŚLI WYKORZYSTAŁEŚ RÓŻNE SPOSOBY OBRONY,
A SPRAWCY CIĄGLE CI DOKUCZAJĄ
— KONIECZNIE POWIEDZ O TYM DOROSŁYM.

Pamiętaj:

Złość, agresja, przemoc
  • Informowanie dorosłych nie jest żadnym donoszeniem na kolegów ale szukaniem pomocy. Sprawcy postępują źle, łamią normy i powinni ponieść odpowiednie konsekwencje.
  • Nie jesteś skarżypytą, walczysz o bezpieczeństwo w szkole. Mówiąc o przemocy dorosłym, pomagasz także innym dzieciom, które spotyka to samo.
  • Jeśli nikomu o tym nie mówisz — krzywdzisz siebie i chronisz sprawców.

Na podstawie artykułu Joanny Węgrzynowskiej i Agnieszki Milczarek — Stowarzyszenie Bliżej dziecka

© 2015 Szkoła Podstawowa Nr 3 we Wrocławiu